۱۳۹۰ اسفند ۳, چهارشنبه

ماست شما که شیرین است

قاعدتاً هر شرکتی که سود و سرمایه بیشتری دارد، هزینه کرد بیشتری هم برای تبلیغات خواهد داشت. خیلی ساده است، اسنوا هیچ وقت نمی تواند اندازه ال جی فضای تبلیغاتی دنیا را اشغال کند. اما این وسط شرکت هایی هستند که از این قاعده تا حدودی مستثنا هستند، مثل مایکروسافت. که اصلاً متناسب با درآمدش از فروش سیستم عامل ویندوز، برای فروش رفتن آن خرج تبلیغات نمی کند. این هم خیلی ساده است، بر روی بالاتر از 80 درصد کامپیوترهای جهان، ویندوز نصب شده است. بازاری که کاملا در قبضه شماست، نیاز چندانی به تبلیغات ندارد.

.
.

صدا و سیما جمهوری اسلامی هر روز برنامه تبلیغاتی دارد برای انتخابات مجلس، و گزارش هایی پخش می کند از مردمی که همگی می گویند که همگی قرار است در انتخابات شرکت کنند و حتی اگر مشکلات مالی داشته باشند (که تقریبا هیچ کدام از مصاحبه شوندگان شبیه کسانی که ممکن است مشکل مالی داشته باشند نبود) دلیل نمی شود شرکت نکنند. (فارغ از اینکه یک شهروند برای چه چیزهایی باید در انتخاباتی شرکت نکند پس؟ چه راه دیگری برای نشان دادن اعتراض خود خواهد داشت اگر نخواهد همزمان قوانین را زیرپا بگذارد؟). اگر اینطور باشد که مصاحبه شوندگان صدا و سیما می گویند، بیش از 80 درصد مردم در انتخابات شرکت خواهند کرد. برای یک بازار 80 درصدی باز هم نیاز به این حجم انبوه از تبلیغات هست؟

.
.
 
شرکت سامسونگ سرمایه هنگفتی بابت تبلیغات گوشی های موبایلش در سراسر جهان خرج می کند. چون سهم بزرگی از بازار دارد. اما الف- این سهم خیلی هم بزرگ و حداکثری نیست. ب- بزرگی این این مقدار سهم، ناپایدار است و با چند غفلت در طراحی و بازاریابی به چنگ  رقبا می افتد. پس من هم اگر جای سامسونگ بودم پول زیادی خرج تبلیغات می کردم.
می شود از این قواعد این نتیجه را گرفت که این نظام، فقط مورد قبول نیمی از مردم ایران یا فقط "کمی بیشتر" از نیمی از مردم ایران است؟ می شود گفت این همه %60 که می شنویم از همین جا آب میخورد؟ می شود گفت دلسوزان نظام نگران آن ده پانزده درصد هستند؟

.
.
 
هم مایکروسافت، و هم سامسونگ، غیر از سرمایه، هنر، دانش و خلاقیت هم دارند.

۲ نظر:

  1. کجایی؟ خیلی وقته خبری ازت نیست؟

    پاسخحذف
  2. از آخرین نوشتت خیلی میگذره
    بنویس
    بنویس
    بنویس

    پاسخحذف