۱۳۹۰ فروردین ۱۲, جمعه

اینم از سهم من

آقای ده نمکی
من از اسراییل پول نمی گیرم. اگر می گرفتم در این خراب آباد نمی ماندم. هوس قدرت هم ندارم، حکومت بر تحفه هایی چون تو لطفی ندارد. حسودی ام هم نمی شود، من از بچگی به چیزهایی که به کل وجودشان بتوان خندید حسودی نکرده ام. بنابراین اراجیفی که به دشمنانت نسبت میدهی، به من نمی چسبند. با در نظر گرفتن این نکته، این جمله را از من داشته باش:

مرده شور خودت و ایدوئولوژی ات و طرفدارانت را ببرم

میدانی قسمت خوشگل قضیه کجاست؟ اگر تمام جمعیت کره زمین هم می رفتند فیلمت را می دیدند، باز همین جمله را تحویلت می دادم